Miasto portowe Pesaro.

[Maurycy Orański]

Widząc że marynarze pracują bez zarzutu, komandor postanowił nie nakładać na nich żadnych dodatkowych obowiązków w postaci ćwiczeń. Jedynie obserwatorzy mięli zachować wytężoną czujność na terenie między Urbino a Italią

[Maurycy Orański]

Trzeci dzień minął bez szczególnie interesujących wydarzeń. Marynarze po prostu wykonywali to co do nich należało

[Maurycy Orański]

Czwarty dzień rejsu. Statki i okręty płyną w zwartym szyku ku Nowej Kurlandii. Widok dwóch okrętów wojennych eskorty powinien być wystarczającym sygnałem dla piratów że nie należy próbować położyć łapę na konwojowanych statkach

[Maurycy Orański]

W międzyczasie święta winobrania, Orański zaordynował transport win do miasta Pesaro. Doborem beczek zajął się jego zaufany agent, który na co dzień pełnił rolę doradcy zarządcy winnicy.
Z powodu zaangażowania części personelu winnic w święto, konwój wypłynął w ostatnim możliwym dniu.

[Maurycy Orański]

Marynarze obawiali się powtórki z zeszłego miesiąca, ale nikt nie chciał rezygnować z wyprawy, której sukces oznacza dobre wynagrodzenie dla marynarzy. Załogi wykonywały więc swoje obowiązki, licząc na to że eskorta dwóch okrętów wojennych pomoże im w trudnej sytuacji.

[Maurycy Orański]

Konwój trwa

[Maurycy Orański]

Wczesnym rankiem, gdy słońce dopiero malowało niebo nad wodami oceanu, flota wydawała się jednym ruchomym miastem. Jednostki płynęły w zwartym szyku.
Dzień rozpoczął się od inspekcji. Podoficerowie zeszli do ładowni. Wino, zabezpieczone w beczkach powiązanych linami przed każdym uderzeniem fal i zmianą kursu. Około południa wiatr wzmógł się na tyle by komandor wydał rozkaz zmiany kursu. Na linkę na maszcie poszybowała odpowiednia flaga, a następnie cały konwój sprawnie przyjął nowy kierunek.
Wraz z zachodem słońca, wiatr złagodniał.. Po ciemku rejs stał się spokojniejszy. Gwiazdy, widoczne z dala od lądu w niesamowitej obfitości, rozświetlały niebo nad statkami.

[Maurycy Orański]

Konwój płynął po spokojnej przestrzeni oceanu. Marynarze z ulgą powitali kolejny dzień bez silnego wiatru. Przewidywany przez niektórych sztorm nie nastąpił i cała formacja mogła spokojnie płynąć do portu w Wenecji.

[Maurycy Orański]

Szóstego dnia konwój coraz bardziej zbliżał się do kontynentu orientyckiego. Wiatr znów się wzmógł, ale tym razem wiał od baktszagu więc okręty i statki mogły mknąć sile tylko konstrukcja i ciężar in pozwalały.

[Maurycy Orański]

Siódmy dzień, jak każdy, zaczął się inspekcją ładunku. Nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości więc służba pokładowa mogła toczyć się zwykłym trybem: obserwacja, obsługa, czyszczenie pokładów i broni. Po zmroku, wachta spostrzegła światła na wybrzeżu Orientyki