Wilhelmus Sigismundus de Zugdam, oppidanus Gedanum, Maior civitatis regiae Gedanum. (Podpisuję się)
Wilhelmus Sigismundus de Zugdam
Burmistrz Prezydujący Miasta Gdańska, Podskarbi Wielki Ambasador Rzeczpospolitej w Księstwie Sarmacji. Komandor Gdański Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie.
Oskarżam Izabelle Radziwiłłówne, Tymoteusza Dostojewskiego oraz Taddeo von Hippogriff-Piccolomini o zaniedbanie obowiązków szlacheckich oraz nieobecność w naszej Rzeczypospolitej. Zgodnie z konstytucją i podpunktem o nagannej szlachectwa proszę sąd o uznanie ich za zmarłych.
Dowody zostaną przedstawione w trakcie procesów.
Królewskie Miasto Warszawa, 10 sierpnia MMXXIV roku Panskiego
Dokonuje spłaty pożyczki udzielonej pożyczki udzielonej mi przez pana Stanisława Dmowskiego w wysokości 10 000 DPL. Oraz odsetek w wysokości 1 500 DPL.
Wilhelmus Sigismundus de Zugdam
Burmistrz Prezydujący Miasta Gdańska, Podskarbi Wielki Ambasador Rzeczpospolitej w Księstwie Sarmacji. Komandor Gdański Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie.
Oskarżam Królewskie Miasto Gdańsk o niezgodne z prawem przeprowadzanie konwoju, podejrzane prowadzenie rachunków oraz zorganizowanie floty wojennej bez opłacenia werbunku i bez hetmańskich listów zaciągu wojska. Zarazem oskarżam Wilhelma Zygmunta von Zugdama, wójta Królewskiego Miasta Gdńska o niewłaściwe zarządzanie miastem.
Primo:
Dnia 19 sierpnia br. przez wójta von Zugdama zgłoszona została w imieniu Miasta Gdańska organizacja konwoju z Gdańska do Brindisium w Cesarstwie Bizantyjskim. W konwoju tym wysłano fleutę kupiecką w eskorcie fleuty wojennej. W razie powodzenia konwoju, kosztem 15 tysięcy DPL wkładu, Miasto Gdańsk otrzyma przychód wynoszący 60 tysięcy DPL, zyska zatem 45 tysięcy DPL. Miasto Gdańsk winno zapłacić za fleutę kupiecką do konwoju 150 tysięcy DPL, czego nie zrobiło. Ponadto, nie uzyskawszy zgody Hetmana Wielkiego na zaciąg wojsk, władze Miasta Gdańska utrzymują, że są w posiadaniu własnej floty morskiej, nie ponosząc przy tym kosztów finansowych. Nie wychodząc poza obszar obecnie prowadzonego konwoju, okręt rzekomo eskortujący go, czyli fleuta wojenna, kosztowałaby (po lipcowej reformie wiążącej się z podwyżką kosztów oddziałów wojskowych) milion denarów polskich.
Podsumowując te liczby, Miasto Gdańsk zyskałoby 45 tysięcy DPL w warunkach, w których winno uprzednio wydać 1 150 000 DPL (oraz zyskać zgodę Hetmana Wielkiego). Zaznaczam przy tym, że eskorta jest niekonieczna, choć dla bezpieczeństwa warto ją wykorzystać.
Secundo:
Utworzona przez wójta von Zugdama tzw. Gdańska Flota Wojenna obejmuje dwie fleuty, pinasę i dwie galioty wojenne. Według jednego ze spisów, Miasto Gdańsk posiada także kogę, o której jednak nie ma informacji w Konstytucji o wojskach prywatnych. Do ich zaciągu konieczna jest zgoda Hetmana Wielkiego i konieczne jest ich opłacenie (koszt zaciągu, po lipcowej reformie wiążącej się z podwyżką kosztów oddziałów wojskowych: 2 * 1 000 000 + 600 000 + 2 * 300 000 = 3 200 000 DPL), które to warunki spełnione nie zostały.
Tertio:
Dnia 28 lipca br. Wójt w Szkatule Królewskiego Miasta umieścił pozycję: Dołączam do szkatuły miasta pieniądze zarobione przez lipiec: 25 250 DPL. Chciałbym uzyskać informację, z jakiego tytułu są to zyski.
Błędy wyżej wspomniane spowodowane są przez działania Wójta Królewskiego Miasta Gdańska, pana Wilhelma Zygmunta von Zugdama i przez jego lekceważące podejście do przepisów prawa.
Apeluję o wycofanie błędnych decyzji i o zaprzestanie ich popełniania w przyszłości oraz o poszanowanie dla prawa.
Dowody zostały zabezpieczone i zostaną przedstawione w toku procesu.
Brześć Litewski, 23 sierpnia R.P. MMXXIV
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz,
wojewoda brzeski
podkanclerzy wielki
regimentarz wojsk litewskich
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz Wojewoda brzeskolitewski regimentarz wojsk litewskich asystent na Wydziale Nauk Mikronacyjnych UK
Oskarżam Królewskie Miasto Lwów oraz Królewskie Miasto Gdańsk o przywłaszczenie nieruchomości należących do Skarbu Królewskiego.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Grodzkiego w sprawie JKM Michał V vs. J. Potocki (kloning) z dnia 10 marca 2022 r. majątki skazanych Józefa Wilhelma Potockiego i Michała Jerzego Potockiego zostały skonfiskowane. Przez analogię, do skonfiskowanych majątków przynależą majątki kont-klonów skazanych.
Konfiskata w Konstytucji o prawie karnym jest rozumiana jako przejście majątku na rzecz skarbu państwa. Stąd nieruchomości miejskie poddane konfiskacie przepadają na rzecz skarbu państwa, nie zaś miasta, w których leżą.
W czasie, gdy rzeczona konfiskata miała miejsce, co prawda nie istniały szkatuły miejskie, jednakże istniała Szkatuła Miast Królewskich. Świadczy to o odrębności majątkowej skarbu królewskiego i skarbu miejskiego. Przez analogię, moim zdaniem, powinno się to odnosić także do majątku nieruchomego.
Stąd uważam, że prawo do dyspozycji skonfiskowanym majątkiem leży w gestii Państwa. Zaś zyski z obrotu skonfiskowanymi nieruchomościami winny przypadać Skarbowi. Dobrze pokazuje to praktyka poprzedniego Podskarbiego Wielkiego, Macieja Gerwazego Lisewicza, który zamierzał na dodatek skatalogować skonfiskowane majątki.
Dnia 5 lipca br. Wójt Miasta Lwowa, Kajetan Sikorski, odsprzedał dawny Pałacyk Potockich znajdujący się na działce nr 3 księciu Samuelowi Radziwiłłowi za 20 600 DPL, nadając mu nową nazwę Pałacyku Radziwiłłów.
Dnia 1 sierpnia br. Wójt Miasta Gdańska, Wilhelm Zygmunt von Zugdam, wystawił na sprzedaż majątki Jana Heweliusza. Dnia 3 sierpnia sam wykupił działkę nr 14 wraz z budynkiem za cenę 4600 DPL, opłaciwszy transakcję dopiero 16 sierpnia.
Przypuszczam, że wyżej zaistniałe problemy zaszły przez niedopatrzenie lub ze względu na własną interpretację stanu faktycznego.
Proszę Wysoki Sąd o ustalenie właściciela skonfiskowanych dóbr. Ze swojej strony wnioskuję o zwrot przez Miasto Lwów i Miasto Gdańsk na rzecz Skarbu Królewskiego pieniędzy niesłusznie uzyskanych z tytułu zbycia przejętych przez Skarb nieruchomości, przestrzeganie przynależności nieruchomości do ich prawowitych właścicieli oraz o kontrolę Podskarbiego Wielkiego nad nieruchomościami zarządzanymi przez Skarb Państwa. W odniesieniu do nowych nabywców wspomnianych nieruchomości, proszę Podskarbiego Wielkiego o sankcjonowanie zaistniałych transakcji sprzedaży.
Jeżeli to zgodne z procedurą, proponuję ten podwójny proces prowadzić razem.
Dowody zostały zabezpieczone i zostaną przedstawione w toku procesu.
Brześć Litewski, 23 sierpnia R.P. MMXXIV
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz,
wojewoda brzeski
podkanclerzy wielki
regimentarz wojsk litewskich
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz Wojewoda brzeskolitewski regimentarz wojsk litewskich asystent na Wydziale Nauk Mikronacyjnych UK
Śp. Imć Bartolomeusz Kościuk przed v-śmiercią zostawił podpisany i podpieczętowany testament. Jednakże nie oblatował go, lecz pozostawił w Trybunale. Jeżeli to możliwe, chciałbym go sam przedłożyć do oblaty, skoro śp. Testator tego nie zrobił.
Oskarżam Królewskie Miasto Lwów oraz Królewskie Miasto Gdańsk o przywłaszczenie nieruchomości należących do Skarbu Królewskiego.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Grodzkiego w sprawie JKM Michał V vs. J. Potocki (kloning) z dnia 10 marca 2022 r. majątki skazanych Józefa Wilhelma Potockiego i Michała Jerzego Potockiego zostały skonfiskowane. Przez analogię, do skonfiskowanych majątków przynależą majątki kont-klonów skazanych.
Konfiskata w Konstytucji o prawie karnym jest rozumiana jako przejście majątku na rzecz skarbu państwa. Stąd nieruchomości miejskie poddane konfiskacie przepadają na rzecz skarbu państwa, nie zaś miasta, w których leżą.
W czasie, gdy rzeczona konfiskata miała miejsce, co prawda nie istniały szkatuły miejskie, jednakże istniała Szkatuła Miast Królewskich. Świadczy to o odrębności majątkowej skarbu królewskiego i skarbu miejskiego. Przez analogię, moim zdaniem, powinno się to odnosić także do majątku nieruchomego.
Stąd uważam, że prawo do dyspozycji skonfiskowanym majątkiem leży w gestii Państwa. Zaś zyski z obrotu skonfiskowanymi nieruchomościami winny przypadać Skarbowi. Dobrze pokazuje to praktyka poprzedniego Podskarbiego Wielkiego, Macieja Gerwazego Lisewicza, który zamierzał na dodatek skatalogować skonfiskowane majątki.
Dnia 5 lipca br. Wójt Miasta Lwowa, Kajetan Sikorski, odsprzedał dawny Pałacyk Potockich znajdujący się na działce nr 3 księciu Samuelowi Radziwiłłowi za 20 600 DPL, nadając mu nową nazwę Pałacyku Radziwiłłów.
Dnia 1 sierpnia br. Wójt Miasta Gdańska, Wilhelm Zygmunt von Zugdam, wystawił na sprzedaż majątki Jana Heweliusza. Dnia 3 sierpnia sam wykupił działkę nr 14 wraz z budynkiem za cenę 4600 DPL, opłaciwszy transakcję dopiero 16 sierpnia.
Przypuszczam, że wyżej zaistniałe problemy zaszły przez niedopatrzenie lub ze względu na własną interpretację stanu faktycznego.
Proszę Wysoki Sąd o ustalenie właściciela skonfiskowanych dóbr. Ze swojej strony wnioskuję o zwrot przez Miasto Lwów i Miasto Gdańsk na rzecz Skarbu Królewskiego pieniędzy niesłusznie uzyskanych z tytułu zbycia przejętych przez Skarb nieruchomości, przestrzeganie przynależności nieruchomości do ich prawowitych właścicieli oraz o kontrolę Podskarbiego Wielkiego nad nieruchomościami zarządzanymi przez Skarb Państwa. W odniesieniu do nowych nabywców wspomnianych nieruchomości, proszę Podskarbiego Wielkiego o sankcjonowanie zaistniałych transakcji sprzedaży.
Jeżeli to zgodne z procedurą, proponuję ten podwójny proces prowadzić razem.
Dowody zostały zabezpieczone i zostaną przedstawione w toku procesu.
Brześć Litewski, 23 sierpnia R.P. MMXXIV
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz,
wojewoda brzeski
podkanclerzy wielki
regimentarz wojsk litewskich
Co do tych działek… faktycznie na forum nie pojawił się żaden dokument, ale dostałem pozwolenie od JKM na wystawienie na wystawienie ich na sprzedaż.
Wilhelmus Sigismundus de Zugdam
Burmistrz Prezydujący Miasta Gdańska, Podskarbi Wielki Ambasador Rzeczpospolitej w Księstwie Sarmacji. Komandor Gdański Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie.
A, no rozumiem. No to pewnie jest kwestia interpretacji. Zwłaszcza, jak Król wyraził zgodę. Ale no nic, sąd oceni. (Jeżeli komuś będzie się chciało bawić w sąd. )
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz Wojewoda brzeskolitewski regimentarz wojsk litewskich asystent na Wydziale Nauk Mikronacyjnych UK
I zwróci serca ojców ku synom, a serca synów ku ich ojcom, abym, gdy przyjdę, nie obłożył ziemi klątwą. (Ml 3,24)
Niechaj wszem i wobec będzie wiadome, iż mając na względzie dobro rodu Oranje-Nassau, zatroskani o jego byt, mając na uwadze rodową spuściznę, która potrzebuje większej ilości rąk, by zachować swą świetność i glorię, postanawiamy w dniu dzisiejszym dokonać wzniosłego aktu przysposobienia. Pierwszego usynawiamy Czcigodnego Friedricha von Baden, który począwszy od dnia dzisiejszego zwać się będzie Fryderyk Orański-Nassau. Drugim naszym synem czynimy Czcigodnego Benedykta Krakowskiego vel Potockiego, który od dziś przybiera imię Benedykt Krakowski vel Potocki-Orański-Nassau. Obaj nasi Prześwietni Synowie tytułować się będą od tej chwili począwszy wszelkimi tytułami należnymi z racji przynależności do rodu i synostwa naszego.
Dokument ten wiadomym czynimy, dla Nas i dla przyszłych pokoleń upubliczniamy na wieczną pamiątkę tegoż dnia wspaniałego i pamiętnego XII, miesiąca VIII, Anno Domini MMXXV.
(-) Maurycy Wilhelm Jerzy Orański-Nassau
Maurycy Wilhelm Jerzy kardynał Orański-Nassau Książę na Tarnowie i San Alberto, baron Pesaro Hetman Wielki, wicekról Nowej Kurlandii, arcybiskup Jerozolimy. wojewoda sandomierski,
(Jeżeli komuś będzie się chciało bawić w sąd. 
)
