Konwoje

[Maurycy Orański]

Flota kontynuowała swój rejs, zostawiając za sobą wody Zatoki Biskajskiej. Teraz sunęła wzdłuż północnych wybrzeży Francji, gdzie krajobrazy zmieniały się na bardziej łagodne. Brzegi Bretanii ustąpiły miejsca malowniczym klifom Normandii, które zdawały się górować nad statkami, niczym milczący strażnicy dawnych czasów.
Wiatr był łagodny, sprzyjający żegludze, a morze spokojne. Załogi odetchnęły z ulgą po trudach ostatnich dni. Kapitanowie pozwolili marynarzom na chwilę odpoczynku, choć dyscyplina pozostawała niezmiennie wysoka. Fluity i galeony płynęły w zwartej formacji, podczas gdy pinasa wojenna krążyła wokół konwoju, sprawdzając sytuację na wodach.
Gdy statki mijały wybrzeże Normandii, na horyzoncie widoczne były, większe porty, jak Caen, małe osady rybackie oraz pojedyncze latarnie morskie, które wskazywały bezpieczne szlaki. W pNa pokładach rozlegały się zwykłe dźwięki pracy: skrzypienie lin, uderzenia młotków przy naprawach i spokojne rozmowy załogi.
Kiedy flota zbliżała się do Pikardii, niebo zaczęło się chmurzyć. Zimny wiatr od strony oceanu przyniósł zapowiedź zbliżającego się deszczu. Wkrótce drobne krople zaczęły bębnić o pokłady, ale nie zakłóciły rytmu żeglugi. Marynarze, przyzwyczajeni do kaprysów pogody, naciągnęli kaptury i kontynuowali swoje obowiązki. Na mostkach dowódcy wydawali spokojne komendy, dbając, by żagle były odpowiednio refowane, aby nie uległy uszkodzeniu przy silniejszych podmuchach.
Wraz z nadejściem zmroku flota znalazła się w pobliżu Pas de Calais. Miejsce to, strategiczne z racji roli Calais jako centrum handlowego regionu, było również pełne niebezpieczeństw. Silne prądy i duży ruch statków wymagały maksymalnej uwagi. Światła innych jednostek migotały w oddali, a sygnały dźwiękowe unosiły się nad wodą niczym ostrzeżenia. Na pokładach zwiększono czujność – sternicy i nawigatorzy pracowali w pełnym skupieniu, by bezpiecznie przeprowadzić statki przez te zatłoczone wody.
Pinasa wojenna, wysyłała regularne sygnały świetlne, informując o ruchu innych statków oraz o ewentualnych przeszkodach na kursie. Galeony i fluity utrzymywały szyk, płynąc z niewielką prędkością, aby uniknąć kolizji. Mimo zmęczenia, załogi wiedziały, że ten odcinek wymaga ich pełnego zaangażowania.
Deszcz ustał, a ciężkie chmury zaczęły się rozwiewać. Wkrótce zza zasłony chmur wyłonił się księżyc, oświetlając spokojne wody kanału. Flota minęła miasto Calais i zaczęła kierować się na północny wschód, ku Morzu Północnemu. Marynarze poczuli, że zbliżają się do kolejnego etapu podróży – wód, które prowadziły wprost do Gdańska.

[Konrad Radziwiłł]

Okret Lew Jerycholski, płynąc do Urbino zmierzał najpierw do Nowej Kurlandii nabyć towarów na handel z włoskimi kupcami. Wody byly spokojne a niebo pogodne. Wypatrywali czy nie ma okretow z banderą Nassau, ale dawno już nieświadomie minęli wszystkie tejże okręty.

[Maurycy Orański]

Ósmego dnia podróży konwój wkroczył na wody Morza Północnego, podążając wzdłuż wybrzeży północnych Niemiec. Poranek był chłodny, ale bezwietrzny, a słońce nieśmiało przebijało się przez lekką mgłę, która unosiła się nad wodami. Statki płynęły spokojnie, napędzane dość silnym wiatrem, który napełniał żagle i pozwalał utrzymywać stałą prędkość.
Wybrzeże Niemiec było dobrze widoczne po sterburcie. Piaszczyste wydmy i niskie, zielone równiny ciągnęły się kilometrami, a w oddali majaczyły sylwetki niewielkich wiosek i portów rybackich oraz większych portów i baz Kaiserliche Marine. Flota mijała po drodze Wyspy Fryzyjskie, gdzie płytkie wody i zdradzieckie mielizny zmuszały kapitanów do ostrożnej żeglugi. Pinasa wojenna, płynąca na przedzie, mając sprawnego i doświadczonego nawigatora, prowadziła konwój pewnym kursem, omijając wszelkie niebezpieczne miejsca.
Na pokładach panowała atmosfera wyczekiwania. Załogi czuły, że cel podróży jest coraz bliżej, a spokojne wody większości tego odcinka pozwalały na chwilę oddechu. Marynarze wykonywali rutynowe prace: smarowali liny, wzmacniali mocowania żagli, a niektórzy w wolnych chwilach łatali odzież lub opowiadali sobie historie o dawnych rejsach.
Po południu wiatr nieco przybrał na sile, a statki sunęły szybciej po lekko wzburzonych falach.Ptaki morskie krążyły nad masztami, czasem przysiadając na wantach, jakby chcąc odpocząć przed dalszym lotem.
Gdy słońce zbliżało się do horyzontu, statki znalazły się na wysokości Hamburga. W oddali widać było zarysy portowych dźwigów i masztów statków handlowych cumujących przy nabrzeżach. Wody Łaby, która uchodziła do Morza Północnego, były pełne ruchu – małe łodzie rybackie, barki i większe statki kupieckie zmierzały w różnych kierunkach.
Kapitanowie wydali rozkaz zmniejszenia prędkości, aby uniknąć kolizji w zatłoczonej przestrzeni.
Zmierzch zapadał, gdy flota minęła ujście Łaby. Statki, choć zmęczone długą drogą, wciąż prezentowały się dumnie z rozpostartymi żaglami i połyskującymi w blasku zachodzącego słońca burtami. Załogi przygotowywały się na kolejny etap podróży – wody Morza Bałtyckiego, które miały ich doprowadzić do celu, jakim był Gdańsk.
Wieczór mijał spokojnie. Marynarze byli przekonani że dalsza podróż przebiegnie równie pomyślnie. Wszyscy wiedzieli, że za kilka dni ładownie pełne mirry, oliwy, jedwabiu i wyrobów artystycznych zostaną rozładowane w jednym z najważniejszych portów północnej Europy.

[Konrad Radziwiłł]

5 dzien podrozy mijal powoli statek plynal zblizjac sie do nowej kurlandii. Wysokie temperatury męczyły już żeglarzy. Jeszcze 5 dni do Urbino.

[Maurycy Orański]

Po zakupach widzę że rośnie mi konkurencja na rynku. Szkoda by było jakby galeony spłonęły przed pierwszym rejsem.

[Konrad Radziwiłł]

Chyba muszę w takim razie straże postawić. Albo może zasponsoruje jakiś "kupców" pod nieokreslona banderą.

[Maurycy Orański]

Wystarczy nie zapuszczać się w tereny moich wpływów czyli Lewant.

[Konrad Radziwiłł]

Ogranicze się do trasy Gdańsk, urbino w takim razie...

[Maurycy Orański]

Nie no. Jedwab, kadzidła i kość słoniowa powinna się w Urbino dobrze sprzedać.

[Konrad Radziwiłł]

Dzisiaj zostaly zakupione towary na sprzedaż do Urbino.
Kapitan chciwie przeliczał zyski jakiś się spodziewa.